കെ .ആർ മീരയുടെ "ആരാച്ചാർ" എന്ന  പുസ്തകം   വായിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം തോന്നിയിട്ടു ഒരു പാട് നാളായി .കയ്യിൽ വന്നു പെട്ടിട്ടും കുറെ നാളുകളായി .
എങ്കിലും വായിക്കാൻ സാധിച്ചത്  2019  ന്റെ  അവസാനത്തിലാണ് . വയലാർ അവാർഡ്  നേടിയ ഈ കൃതി അവാർഡ്  കമ്മറ്റി അഭിപ്രായപെട്ടപോലെ
കാലത്തെ  അതിജീവിക്കുന്നതു   തന്നെ .ഈ നോവൽ വായിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ആണ് നിർഭയ കേസിൽ  പ്രതിയെ തൂക്കിലേറ്റാൻ ആരാച്ചാരെ തേടുന്നതായി വാർത്ത കണ്ടത് ..ഈ നോവലിൽ 22 വയസുകാരിയായ ചേതന എന്ന പെൺകുട്ടിയാണ് കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം .ആരാച്ചാർ  കുടുംബത്തിൽ പെട്ട
അവൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ആ തൊഴിൽ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരുന്നു .യതീന്ദ്രനാഥ്‌ ബാനർജി എന്ന ആളെ  തൂക്കിലേറ്റുക ആണ് അവൾക്കു ആദ്യമായി ലഭിച്ച ജോലി ആ ജോലി  നിർവഹിക്കുന്നത് വരെയുള്ള കുറച്ചു ദിവസങ്ങളാണ് കഥയുടെ കാലപരിധി ..ഇതിനിടക്ക്‌  ഭൂതകാലത്തെ  സംബന്ധിക്കുന്ന  പല സ്മരണകളും ചരിത്രകഥകളും  അവളുടെ മനസിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു .ആരാച്ചാർ മാരുടെ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചു പിതാവ് ഫണിഭൂഷൺ ഗൃദ്ധാമല്ലിക് അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നതു കേട്ടാണ് അവൾ വളർന്നത് .എങ്കിലും വളയിട്ട കൈകൾ കുരുക്ക്‌ തയ്യാറാക്കേണ്ടി  വരുമ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന വികാര വിക്ഷോഭങ്ങൾ...
                                                                                                ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരു സ്ത്രീ ആരാച്ചാർ തൊഴിൽ ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ അതിനെ വർത്തയാക്കാൻ ടീവി ചാനലുകാർ മത്സരിക്കുന്നു.ഇതിനിടെ സഞ്ജീവ്കുമാർ മിശ്ര എന്ന റിപോർട്ടറു മായുള്ള  അനുരാഗം.അയാളുടെ കച്ചവട മനസ്ഥിതി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും  ഹൃദയത്തിൽ എത്ര കുടുക്കിട്ടു മുറുകിയിട്ടും  അവൾക്കു തൂക്കിലേറ്റാൻ സാധിക്കുന്നില്ല .അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഭൂമിയിൽ മരണത്തേക്കാൾ അനിശ്ചിത ത്വം പ്രണയത്തിനേയുള്ളൂ ...കഴുത്തിലെ മൂന്നും നാലും കശേരുകൾക്കു ഇടക്ക് ഉറപ്പിച്ച കുടുക്ക് പോലെ ആണ് പ്രണയങ്ങൾ.ഒന്നുകിൽ  കുടുക്ക് മുറുകി ആൾ  മരിക്കും .ഇല്ലെങ്കിൽ കയർ പൊട്ടി രക്ഷപെടും.പക്ഷെ കയർ പൊട്ടിച്ചവർക്കും കഴുത്തിൽ നിന്ന് കുടുക്ക് ഒരിക്കലും ഊരികളായാൻ സാധിക്കില്ല.ആജീവാനന്ദം ശ്വാസം മുടി പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും.....മരച്ചില്ലയിലിരുന്നു ഒരിക്കലെങ്കിലും പാട്ടു പാടിയ പക്ഷി കൂട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ മടിക്കുന്ന പോലെ അയാളെ വെറുക്കുബോഴും അവളുടെ ഹൃദയം അയാളെ ആഗ്രഹിച്ചു ചിലപ്പോഴൊക്കെ...ഒരു സ്വാന്തനത്തിനായി ..
                                                                               ചേതന വിവരിക്കുന്ന ചരിത്ര കഥകളിലെ ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകൾ അതിശക്തർ തന്നെ...
അന്നപൂർണ,ത്രൈലോക ദേവി തുടങ്ങിയവർ ...ഒരു വേശ്യ സ്ത്രീ ആണെങ്കിലും ത്രിലോകയുടെ  വാക്കുകൾ ."ഞങ്ങൾ ആഗ്രവാലി കൾ ശരീരം വിൽകാറില്ല റില്ല.ആത്മാവേ പങ്കുവക്കാറുള്ളൂ . ഇവിടെ നിന്നിറങ്ങുന്നഒരാൾ ഒരു പെണ്ണിനെ മനസ് കൊണ്ടോ ശരീരം കൊണ്ടോ വേദനിപ്പിക്കില്ല. "..ഇന്നത്തെ ഈ സമൂഹത്തിൽ ഉന്നാവ് ,ഡെൽഹി പോലെയുള്ള പീഡന പരമ്പരകൾ വായിക്കുമ്പോൾ തോന്നും ഈ നോവലിൽ പറയുന്ന പോലുള്ള സോനാഗച്ചി പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ (വേശ്യ ഗ്രാമം)ഉണ്ടാകട്ടെ ..ത്രിലോകദേവിയെ പോലെ ആത്മാവ് പങ്കു വക്കുന്ന സ്ത്രീകളും...